Last updated: 18 พ.ค. 2569 | 15 จำนวนผู้เข้าชม |
ในการถ่ายระดับ (Differential Leveling) ระยะใกล้ที่ระยะ Backsight และ Foresight สมดุลกัน ผลกระทบจากความโค้งของโลก (Earth Curvature) และการหักเหของอากาศ (Atmospheric Refraction) จะหักล้างกันเองโดยอัตโนมัติ แต่เมื่องานสนามต้องเล็งระยะไกล เช่น Reciprocal Leveling ข้ามแม่น้ำ การถ่ายระดับลงเหวลึก หรือการเล็งตัวสะพานยาว ค่าทั้งสองจะค้างอยู่และทำให้ผลต่างระดับที่อ่านได้คลาดเคลื่อนอย่างมีนัยสำคัญ มาตรฐาน ISO 17123-2 สำหรับกล้องระดับและคู่มือ USACE EM 1110-1-1005 จึงกำหนดให้พิจารณาการแก้ค่าทั้งสองนี้ก่อนยอมรับผลการรังวัด
ทฤษฎี: ความโค้งของโลกทำให้แนวระดับ (Level Surface) โค้งลงเมื่อระยะเพิ่มขึ้น ส่งผลให้ค่า Reading บนไม้สต๊าฟ "ต่ำกว่า" ความเป็นจริง ในทางตรงข้าม การหักเหของอากาศจะดัดแนวเล็งให้โค้งลงเล็กน้อยตามการเปลี่ยนความหนาแน่นของอากาศตามความสูง จึงช่วยลดผลของความโค้งของโลกบางส่วน
สูตรคำนวณรวม (Combined Correction):
C = (1 − k) × D² / (2R)
โดยที่ C คือค่าแก้รวม (เมตร), D คือระยะเล็งราบ (เมตร), R คือรัศมีโลกประมาณ 6,371,000 เมตร และ k คือสัมประสิทธิ์การหักเห (Refraction Coefficient) มีค่าเฉลี่ย 0.13 ในเขตอบอุ่น ส่วน Curvature เพียงอย่างเดียวคำนวณจาก Ce = D²/(2R) และ Refraction จาก Cr = kD²/(2R)
ค่า Tolerance: ที่ระยะ 60 ม. ซึ่งเป็นระยะปกติของ Auto Level ค่าแก้รวมจะอยู่ราว 0.2 มม. แต่ที่ระยะ 200 ม. จะเพิ่มขึ้นเป็นประมาณ 2-3 มม. และที่ระยะ 1,000 ม. อาจถึง 60-70 มม. ตามสภาพอากาศ
ข้อควรระวัง: สูตรนี้สมมุติให้ k คงที่ ทั้งที่ในความเป็นจริง k แปรผันตามอุณหภูมิและเวลา ช่วงสายที่ผิวดินร้อนจัด k อาจเหลือ 0.06-0.10 ขณะที่ช่วงเช้าตรู่หรือเย็นที่อากาศเสถียร k อาจสูงถึง 0.16-0.20
ทฤษฎี: หลักการ Balanced Sight ระบุว่าเมื่อระยะ BS และ FS เท่ากันในทุกสถานี ค่า Curvature และ Refraction จะหักล้างกันเอง รวมถึงค่า Collimation Error เล็กน้อยของกล้องเองด้วย ทำให้ผู้ใช้ Auto Level ระดับงานก่อสร้างทั่วไปไม่ต้องคำนวณการแก้แยกในสนาม
วิธีปฏิบัติ: วางไม้สต๊าฟทั้งสองข้างของกล้องด้วยระยะใกล้เคียงกัน คุมความแตกต่างของระยะให้ไม่เกิน 5-10 ม. ต่อสถานีตามแนวทาง FGCS Second-Order Class II ระยะรวมต่อชิ้นงาน Loop ไม่ควรเกินที่ผู้ผลิตแนะนำ โดยทั่วไป 60-80 ม. ต่อด้านสำหรับ Auto Level ทั่วไป และไม่เกิน 30-40 ม. สำหรับงาน Precise Leveling
ค่า Tolerance: ตามมาตรฐาน First-Order Leveling ผลรวมระยะ BS − ผลรวมระยะ FS ในหนึ่ง Section ต้องไม่เกิน 10 ม. ส่วน Second-Order ไม่เกิน 25 ม. และ Third-Order ไม่เกิน 50 ม.
ข้อควรระวัง: หลายคนเข้าใจผิดว่าระยะ BS/FS ที่สมดุลทำให้ "ไม่ต้องคำนวณอะไรเลย" แต่ในงาน Reciprocal Leveling ข้ามแม่น้ำที่ต้องเล็งระยะไกลไม่สมดุล การแก้ค่ายังคงจำเป็นและต้องใช้สูตรข้างต้นแบบเต็มรูปแบบ
ทฤษฎี: ในงาน Trigonometric Leveling และงาน Reciprocal Leveling ระยะไกล สามารถใช้ค่าประมาณรวดเร็วจากความสัมพันธ์ C ≈ 0.0673 × D² (D ในกิโลเมตร, ผลลัพธ์ในเมตร) โดย 0.0673 มาจาก (1 − 0.13)/(2 × 6371) ในหน่วยที่จัดให้พอดี
วิธีปฏิบัติ: ที่ระยะเล็ง 100 ม. ค่าแก้รวมประมาณ 0.0007 ม. หรือ 0.7 มม. ที่ระยะ 300 ม. ประมาณ 6 มม. ที่ระยะ 500 ม. ประมาณ 17 มม. ผู้ปฏิบัติงานควรทำตาราง Reference ติดไว้ที่กล่องกล้องเพื่ออ้างอิงในสนามอย่างรวดเร็ว
ค่า Tolerance: สำหรับงานก่อสร้างทั่วไปคลาส Class 2/3 ตาม ISO 17123-2 (Standard Deviation per km Double-Run ราว 1.5-3.0 มม./กม. สำหรับ Auto Level ระดับ 1.5-2.5 มม. ของ Leica, Topcon, Sokkia, Nikon, South) ผลของ Curvature/Refraction จะเริ่มกระทบเมื่อระยะเล็งเกิน 50-60 ม.
ข้อควรระวัง: ตารางสำเร็จรูปคำนวณบน k = 0.13 หากทำงานในช่วงกลางวันที่อากาศแปรปรวน ควรเพิ่ม Safety Margin ในการประเมินค่าหรือเลื่อนเวลาวัดไปช่วงที่อากาศนิ่ง</x
ทฤษฎี: Reciprocal Leveling อาศัยการตั้งกล้องสองฝั่งและวัดสลับกัน เพื่อให้ค่า Curvature และ Refraction ในแต่ละทิศหักล้างกันเมื่อเฉลี่ย โดยมีข้อสมมุติว่าเงื่อนไขบรรยากาศของทั้งสองทิศใกล้เคียงกันในช่วงเวลาวัด
วิธีปฏิบัติ: 1) ตั้งกล้อง A ฝั่งใกล้ ส่วนไม้สต๊าฟอีกฝั่งไกล วัดค่า Reading 2) สลับ: ตั้งกล้อง B ฝั่งตรงข้ามใช้ไม้สต๊าฟอีกฝั่ง วัดค่า Reading 3) นำผลทั้งสองชุดมาเฉลี่ยเพื่อหาผลต่างระดับ
ค่า Tolerance: ตามแนวทาง FIG และ USACE EM 1110-1-1005 หากดำเนินการในช่วงเวลาที่อากาศนิ่ง (ปกติคือเช้าตรู่หรือช่วงเย็น) ความคลาดเคลื่อนของผลต่างระดับสามารถลดลงเหลือไม่กี่มิลลิเมตรสำหรับระยะ 200-500 ม.
ข้อควรระวัง: หากวัดในช่วงกลางวันที่มีลมร้อนพัดผ่านแม่น้ำ ค่า k จะแปรปรวนระหว่างสองทิศ ทำให้สมมุติฐานการหักล้างใช้ไม่ได้ ผลเฉลี่ยจะยังคงคลาดเคลื่อน
